anchorman για σήμερα. μόνιμος σουρεαλισμός, επικές ατάκες, ανεκδιήγητες καταστάσεις, ηλίθιες φάτσες, χοντροκομμένο-κατεστραμένο χιούμορ, will ferrell, steve carell, paul rudd, david koechner, guest από luke wilson, ben stiller (ναι, ok, είναι πολύ βλάκας, ούτε εγώ τον χωνεύω αλλά εμφανίζεται σε κάτι λιγότερο από δυο λεπτά που θες να κρατήσει για πάντα), jack black και άλλα πολλά συντελούν στο να είναι η καλύτερη "χειρότερη" ταινία που έχω δει μετά τους monty python. η ταινία υπόσχεται γέλια μέχρι δακρύων στο 60% των θεατών, το υπόλοιπο 40 μάλλον είναι γυναίκες, γιατί κακά τα ψέματα, δεν θα την εκτιμήσει εύκολα η άλλη, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια βεβαίως. τέλος πάντων, δεν έχω να πω πολλά περισσότερα, με τον Αχαΐρευτο διασκεδάσαμε πάρα πολύ παρόλες τις αμφιβολίες που είχαμε στην αρχή, εγώ σκούπιζα τα δάκρυα μου, βλέπαμε ξανά και ξανά σκηνές που δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι τις είδαμε, θα βάλω το trailer καλού κακού για να μη με σιχτηρίσει (αν γράφεται έτσι) κάποιος από σας, τι άλλο να πω, στο imdb έχει 7, τη συστήνω ανεπιφύλακτα αρκεί να είστε αντροπαρέα.
Έγιναν γνωστοί απο το ράδιο αρβύλα και καθώς κοίταζα το κανάλι τους στο γιουτιούμπ
διαπίστωσα ότι έχουν φτιάξει αρκετά ωραία βιντεάκια, έχουν αίσθηση του χιούμορ
και γενικά κάνουν πολύ ωραίες δουλειές...
Ρίξτε μια ματιά:
face(book)Off :
Αγουροξυπνημένοι στο σύνταγμα:
περισσότερα στο μπλόγκ τους : http://www.toonposers.gr/
Κάτι ο ήλιος...
Κάτι που κοιμήθηκα λίγο παραπάνω..
Τες πα..
Βρήκα ένα 'πειραματικό βιντεάκι' λίγο περίεργο (μάλλων επειδή είναι πειραματικό)
Που δείχνει τους 'aristocrats' (έτσι αποκαλούνται οι πρωταγωνιστές του βίντεο) σε συνηθησμένες άριστοκρατικές συνήθειες με φόντο το αστικό τοπίο..
Κίεβο, Ουκρανία - Μάρτιος 2010
Σκηνοθεσία/σενάριο: Michael Katsurin, Gorlenko Vasiliy
Director of photography: Ruslan Fedotow
Make-up: Evgenia Panova
Editing/Sound: Artem Yakimov, Ruslan Fedotow
Σας τρομάζουν τα θρίλερ αλλά πολύ θα θέλατε να μάθετε προς τι ο ντόρος με το Ring? Χρειάζεστε κάτι να περάσει η ώρα?
Πιστεύετε πως κάποιες ταινίες δεν αξίζουν παραπάνω απο 30 δεπτερόλεπτα του πολύτιμου χρόνου σας?
Η Jennifer Shimanδίνει την λύση στο πρόβλημα σας με μια δουλειά που ξεκίνησε από το 2004. The 30-Second Bunnies Theatre: ένας θίασος από animated κουνελάκια αναπαριστά τις σπουδαιότερες κινηματογραφικές παραγωγές όλων των εποχών, σε 30’’ (πάνω κάτω).
Μπορείτε να τα παρακολουθήσετε εδώ
Και εδώ
έκοβα βόλτες στο fest anca χαζεύοντας τις φετινές συμμετοχές (κάτι που, κακά τα ψέματα, είναι δύσκολο, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν μεταφράζουν τη σελίδα τους από τα σλοβάκικα, διεθνές φεστιβάλ animation είστε διάολοι!!) και θυμήθηκα τον περσινό νικητή. εξαιρετική δουλειά!! δείτε το...
Μεγάλη Ελλάδα ...
Μια σειρά απο σκετσακια που διακομοδούν την Ελληνική πραγματικότητα, υπάρχουν εδώ και αρκετό καιρό στο γιουτιούμπ
αλλά εγώ πρίν απο λίγο τα βρήκα..
Κάποια απο αυτά είναι ιδιαίτερα αστεία..
Αξίζει να ρίξετε μια ματιά..
Απο το σάιτ τους:
Ζούμε - μας λένε - σε χαλεπούς καιρούς. Οι πολιτικοί μας συναλλάσονται, χτίζουν αυθαίρετα και περνούν περισσότερη ώρα στην τηλεόραση παρά στη Βουλή. Οι πιλότοι της Ολυμπιακής υποκρίνονται τους αρρώστους και μερικές εκατοντάδες βυτιοφορείς κρατούν τη χώρα όμηρο. Από τον επιτήδειο μανάβη ως την τερατώδη αλυσίδα σούπερ μάρκετ, η αισχροκέρδεια πρυτανεύει σε ολόκληρη την επικράτεια. Οι μεγαλοβιομήχανοι ρίχνουν δηλητήριο στα ποτάμια, οι τραπεζίτες ξεγελούν τον απλό κοσμάκη και ύστερα τους πίνουν το αίμα με τα ψιλά γράμματα για καλαμάκι και οι οικοπεδοφάγοι καίνε δάση για να φτιάξουν γήπεδα γκολφ με την ευλογία της Πολιτείας
(μας λένε)...
hooligans ep.1
mpatsos ep.1
περισσότερα στο : www.megaliellada.gr
Acted by : AbOvo
Script: John Palaiologos
Directed by : White Room
λίγα λόγια κι από μένα... είδα το Black Swan. το σταμάτησα δυο - τρείς φορές όχι για να κάνω κάτι να φάω ή να κάνω καφέ ή να κάνω τσιγάρο. το σταμάτησα για να μιλήσω στο τηλέφωνο και για να κάνω καμιά βόλτα στο internet. και είναι κάτι που δεν κάνω συχνά. δεν θα πω πολλά... μπράβο στην Kunis, μπράβο στην Portman για τις "ματωμένες" πουέντ της, μέχρι εκεί. όσοι το είδατε και σας άρεσε, δείτε το Mulholland drive του Lynch. αν σας αρέσει είναι πρόοδος. αν δεν σας αρέσει, βάλτε αντ1 έχει step. δεν ξέρω αν "μιλάει" διαφορετικά στον ψυχισμό των γυναικών η ταινία, αλλά μόνο από κοπέλες άκουσα καλά λόγια. ίσως φταίει η έμφυτη τάση προς την ανασφάλεια, ίσως φταίει που ήθελαν να γίνουν χορεύτριες και δεν έγιναν, εγώ ούτε το ένα έχω, ούτε το άλλο. ούτε μισαλλόδοξος είμαι... για αυτό θα πω "Lynch και ξερώ ψωμί!".
ΥΓ. δεν θυμάμαι πως το έλεγε εκείνο το catchy ο Λιακόπουλος με τους καναπέδες και τα ντιβάνια, αλλά η επόμενη ταινία που πρέπει να δείτε είναι το The three burials of Melquiades Estrada. θα κάνω κι ένα review κάποια στιγμή...
ναι, στην Pixar κάνουν θαύματα. ναι, το Up ήταν αριστουργηματικό και σαν animation και σαν σενάριο, με απίστευτο συναίσθημα. αλλά! δεν ξέρω αν το προσέξατε όσοι μας διαβάζετε τακτικά, δεν ξέρω αν το ψάξατε καθόλου, αλλά στις ταινίες των 00's έβαλα ένα animation, το Mary and Max. κατά τη γνώμη μου είναι μακράν το καλύτερο animation της δεκαετίας. είναι λες και συνάντησε o Jean Pierre Jeunet ( αυτός με το The City of Lost Children και το Amelie βρε) τον Tim Burton.
η Μary είναι 8 χρονών και ζει στην Αυστραλία, μόνη της, χωρίς φίλους, παραμελημένη από την οικογένεια της. ο Μax, ένας μοναχικός σαρανταπεντάρης που ζει στη Νέα Υόρκη. η μικρή τυχαία θα βρει τη διεύθυνση του άγνωστού της Max και θα του στείλει ένα γράμμα, λέγοντάς του όλες τις μικρές καθημερινές ανοησίες που θα μοιραζόταν με κάποιον φίλο της. ο Max, θα της απαντήσει, γεμίζοντας το γράμμα με όλες τις σκέψεις του που μέχρι τώρα μοιραζόταν μόνο με τον εαυτό του και τον φανταστικό του φίλο και θα συνεχίσουν να αλληλογραφούν για περισσότερα από 20 χρόνια με σκαμπανεβάσματα, αποκαλύψεις, χαρές και απογοητεύσεις. μου θύμισε αρκετά το about schmidt, ο πρώην master των μικρού μήκους animations και παρασημοφορεμένος με oscar Αdam Elliot έδωσε τον καλύτερο του εαυτό. ευχάριστα σκοτεινό, χαρούμενα μελαγχολικό, ξεκαρδιστικά αφελές, μα πάνω απ' όλα απολαυστικό. όσοι περιμένετε animation επιπέδου Pixar θα απογοητευτείτε. αλλά μερικές φορές το συναίσθημα που βγάζει μια ταινία είναι σημαντικότερο από τα σκηνικά και το 3D. αξίζει τον κόπο να το δείτε, είναι πραγματικά πολύ όμορφο.
