Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

stop and hear the music





πριν 3 χρόνια η εφημερίδα Washington Post, προχώρησε σε ένα πείραμα ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: "σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;"
παρασκευή 12/1/2007, 7.51 π.μ. ουάσινγκτον.
στάση μετρό l'enfant plaza station.
ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους βιολιστές στον κόσμο, ο Joshua Bell, με αμοιβή που φτάνει τα 1000$ το λεπτό, με ένα χειροποίητο βιολί αξίας 3500000$ (Gibson ex Huberman), που κατασκευάστηκε το 1713 από τον Antonio Stradivari, ξεκινά να ερμηνεύει για τους ανυποψίαστους περαστικούς του μετρό, δίνοντας τον καλύτερο εαυτό του, κλασσικά αλλά όχι ευρέως γνωστά αριστουργήματα όπως, το "Chaconne" του Bach, το "Ave Maria" του Schubert και το "Estrellita" του Manuel Ponce.
ο ταλαντούχος μουσικός, επίτηδες επέλεξε να ερμηνεύσει μη ευρέως γνωστά κομμάτια προκειμένου να μην προκαλέσει τεχνητά το ενδιαφέρον του κοινού. σε 43 λεπτά, από τους 1097 περαστικούς, μόλις 7 σταμάτησαν να τον ακούσουν και μόλις 27 άφησαν βιαστικά χρήματα (οι περισσότεροι χωρίς να σταματήσουν) συγκεντρώνοντας συνολικά 32$.
ο ίδιος βιολιστής (Joshua Bell) πριν από 3 ημέρες είχε γεμίσει το το Boston's Stately Symphony Hall, με μέση τιμή εισιτηρίου 100$ το άτομο.

δείτε το...





Ανεπρόκοπος

2 σχόλια:

  1. Ωραίο άρθρο,αν έχεις βάλε ένα link τις μελέτης γιατί μου φαίνεται ελαφρώς βεβιασμένο το συμπέρασμα στο ερώτημα που έθεσες σε "".
    Συγκεκριμένα για να αναγνωρίσεις το ταλέντο πρέπει να έχεις και την κατάλληλη παιδία/εμπειρία πάνω στο θέμα ενώ το "ωραίο" είναι υποκειμενικό και αν λάβουμε υπόψιν την απήχηση που έχει σήμερα η κλασική είναι αναμενόμενο να μην υπάρξει μεγάλη ανταπόκριση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/04/04/AR2007040401721.html

    οκ, δεν έχει απήχηση η κλασσική, έτσι είναι. παρόλα αυτά όμως υπάρχει και το "αντικειμενικά" ωραίο. και μη χάνεσαι, στην ουάσινγκτον είναι δεν είναι στην αθήνα. δεν έχουν σκυλάδικα εκεί. επίσης είναι 8 το πρωί, ο κόσμος πηγαίνει στις δουλειές του, δεν έχει πιτσιρικάδες και "αδερφούς" που ακούνε χιπ χοπ και rnb... δεν ξέρω ρε Auron, αλλά θα μου πεις, don giovanni άκουγα και με ρώτησε ο άλλος ποιος πέθανε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή