Ο Μπάμπης καθόταν σπίτι και απολάμβανε τον απογευματινό του καφέ..
Ξαφνικά ένιωσε μια λιγούρα.. Όχι δεν ήταν πείνα..Ήταν λιγούρα, αυτή που σε πιάνει το απόγευμα και θέλεις να καταβροχθήσεις κάτι γλυκό..
'Οι ρεμπεσκέδες' ! είπε..
Ναι, για άλλη μια φορά δεν τον είχαν απογοητεύσει γιατί ετοίμασαν γι'αυτόν μια @#%!#!! συνταγή!
Χαλβάς παραδοσιακός με σιμιγδάλι
(όπως διάβασα η γνωστή παλιά καλή συνταγή με τις αναλογίες του στύλ 1,2,3,4 δεν πιάνει γιατί όπως λένε οι έμπειροι σέφ που συμβουλευόμαστε πριν βάλουμε συνταγές θα σας βγεί ένα γλυκό πετιμέζι λαδομπούκομα!)
Θα χρειαστούμε:
0,5 δόση ελαιόλαδο
2 δόσεις σιμιγδάλι χονδρο
2,5 δόσεις ζάχαρη
4 δόσεις νερό
Οι δόσεις μπορεί να είναι φλυτζάνια, καράφες, βάζα, κουβάδες,(φαντασία να υπάρχει).
Εκτέλεση:
Παίρνουμε μια κατσαρόλα και ρίχνουμε μέσα το ελαιόλαδο να κάψει. Ενώ 'ανάβει' το λάδι, σε μία δεύτερη κατσαρόλα ρίχνουμε το νερό με την ζάχαρη και το ζεσταίνουμε μέχρι να διαλυθεί τελείως η ζάχαρη. Δεν το βράζουμε γιατί δεν θέλουμε να μειωθεί ο όγκος του νερού.
Αφού κάψει το λάδι, ρίχνουμε μέσα το σιμιγδάλι για να το καβουρδίσουμε και το ανακατεύουμε συνεχώς με μία σπάτουλα. Το σιμιγδάλι μας πρέπει να καβουρδιστεί πολύ καλά μέχρι να πάρει ένα σκούρο χρυσό/καφέ χρώμα. Άν βαριόμαστε να το καβουρδίσουμε ο χαλβάς θα γίνει σα στόκος!
Μόλις πετύχει το χρώμα, το βγάζουμε από την φωτιά και ρίχνουμε γρήγορα μέσα το σιρόπι. προσέχουμε μην καούμε, γιατί θα γίνει της ακολασίας μόλις το ρίξουμε μέσα. Ανακατέυουμε καλά. Το μείγμα πρέπει να γίνει σαν πηκτός χυλός. Μην γίνει πολύ στεγνό γιατί δεν θα πετύχει ο χαλβάς.
Αν είναι πολύ υγρό ακόμη, ανεβάζουμε λίγο στην φωτιά ανακατεύοντας συνεχώς! Βάζουμε το μείγμα σε καλούπια, ταψί, φορμάκια (ότι έχουμε τες πα) και σερβίρουμε αφού κρυώσει με πασπαλισμένη κανέλα!
Aχαΐρευτος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου